مرغ هم از سفره ها پر کشید؟
ارتباط با مشتری: افزایش ظرفیت تولید و امکان صادرات صدها هزار تن مرغ در حالی از طرف مسئولان و تولیدکنندگان به عنوان راهی برای حفظ تولید و ارزآوری مطرح می شود که مخاطبان از گرانی مرغ و کوچک تر شدن سفره خانوار می گویند.
به گزارش ارتباط با مشتری به نقل از خبر آنلاین، ظرفیت تولید سالانه بالاتر از ۳ میلیون تن مرغ و امکان صادرات صدها هزار تن از این محصول، در حالی به عنوان مهلتی برای حفظ تولید، پیشگیری از زیان مرغداران و ارزآوری مطرح می شود که واکنش مخاطبان به این موضوع، روایت متفاوتی از بازار مرغ دارد؛ روایتی که در آن، مساله اصلی نه بازارهای صادراتی، بلکه کاهش قدرت خرید خانوار و نگرانی از حذف مرغ و سایر اقلام غذایی از سفره مردم است.
طبق گزارش های انتشار یافته، صنعت مرغداری ایران با اتکا به زیرساخت های موجود ظرفیت تولید بالاتر از نیاز داخلی را دارد و کارشناسان اعتقاد دارند در صورت استمرار سیاست صادرات، امکان عرضه صدها هزار تن مرغ به بازارهای هدف وجود دارد. در همین حال، تولیدکنندگان از اضافه تولید، بالارفتن هزینه ها و دشواری فروش مرغ با قیمت مناسب گلایه دارند و اعتقاد دارند ممنوعیت های مقطعی صادرات، بازارهای خارجی را از دسترس تولیدکننده ایرانی خارج می کند.
اما در بخش نظرات مخاطبان، نگاه غالب بیشتر به سوی دیگری رفته است. اولین واکنش، تصویری از افزایش قیمت تقریباً تمام اقلام غذایی عرضه می کند: «مرغ پر، گوشت پر، ماهی پر، میوه پر، لبنیات پر، خشکبار پر، برنج پر، حبوبات پر تا حتی صیفی جات پر». مخاطب دیگری هم با اشاره مستقیم به صادرات نوشته است: «دیگه مردم مرغ هم نمی تونند بخورند فقد بلدید صادرات کنید».
برای قسمتی از مردم، بحث صادرات مرغ در حالی که قدرت خرید کاهش یافته، با سیاستهای حمایتی مانند کالا برگ هم گره خورده است. یکی از کاربران نوشته است: «حالا با این وضع از حدف کالا برگ هم حرف می زنید». این نگاه در کامنت دیگری هم با صراحت بیشتری تکرار شده است: «والله اگه کالا برگ نباشه سال به سال روی مرغ گوشت را نمی بینیم».
در مقابل، برخی مخاطبان اساساً ادعای زیان تولیدکنندگان را باور ندارند. یکی از آنها نوشته است: «دامداری های مرغ دروغ می گویند من چند نفر از آنها در یک منطقه هستیم که پیش از دامداری آه در بساط نداشتند ولی هم اکنون سرمایه ای به هم زدن». کاربر دیگری هم با لحنی انتقادی درباره ی اولویت صادرات در وضعیت فعلی نوشته است: «خب پس دیگه همه چیز را صادر کنید تا ارز آوری بشه. ملت باد هوا میخورن. این دیگه چه فیلمیه درآوردین؟»
بحث افزایش احتمالی قیمت مرغ هم در بین واکنش ها مطرح گردیده است. یکی از کاربران نوشته است: «اصلاً ناراحت نباشید هفته دیگه قیمت مرغ را میکنند400تومان». در همین حال، مخاطبی دیگر خطاب به سیاست گذاران نوشته است: «آقایان مرغ صادر کنید ومواد غذای مرغ را از خارج وارد کنید کشاورز هم کندم جو ذرت برای کشاورز زیانبار است مکر برای کشاورزننرخ دستور لازم نیست کندم در کشور همجوار کیلو با پول ایران ۱۲۰ تومان است».
یکی دیگر از مخاطبان مستقیماً رئیس جمهوری را خطاب قرار داده و نوشته است: «سلام اقای ریس جمهور بخدا مردم توان خرید مرغ ندارند قیمت مرغ درصدی پایین بیاورید بربری شده ۳۰ تومان گوشت قرمز ارزو شده». در ادامه، یکی از کاربران هم مساله را فراتر از مرغ دانسته و نوشته است: «گرانی خیلی فشار وارد می نماید ما ملت نیاز. داریم اجناس ارزان شوند وتوان خرید بالا برود».
فشار هزینه ها تنها به مرغ محدود نمانده است. یکی از مخاطبان نوشته است: «مرغ پیش کش تخم مرغ هم نمیتونن بخرن». مخاطب دیگری هم گفته است: «مردم دیگر توان خرید لبنیات و مرغ یا حتی پنیر را ندارند.»
در چنین شرایطی، قسمتی از مخاطبان اعتقاد دارند بجای تمرکز بر کنترل قیمت نهایی، باید هزینه تولید کاهش پیدا کند. یکی از آنها پرسیده است: «مگه ممکنه. خب هزینه تولید را بیار پایین». مخاطب دیگری اما با لحنی تندتر نوشته است: «خجالت نمیکشید با این بازاری که درست کردید».
انتقاد از صادرات هم در کامنت دیگری با این عبارت طرح شده است: «خوش به حالتون واقعاً. صادر کنید؟ این شد راه حل؟» و در بین همه این گلایه ها، یک مطالبه ساده هم دیده می شود: «نان رو ارزون کنین».
یکی از طولانی ترین واکنش ها، فشار هزینه ای خانوار را از زاویه ای متفاوت روایت می کند. این مخاطب نوشته است: «یک قرص نان 250 گرمی 20 هزار تومان مردم توان خرید نان متوسط را هم ندارن، توان خرید هیچی ندارن، وقتی تعویض یک لولا درب ماشین لباسشویی برا من بدون اجرت یک میلیون تومان تمام میشه، با اجرت یک میلیون هفتصد گفت، که با چونه زدن 1300 شد، اونهم بخاطر تعمیر یک هفته پیش یخچال مون که شد 10 میلیون تومان، تعمیر برد یخچال 7 میلیون تومان تعویض المنت یخچال 3 میلیون تومان این حال روز ما».
در چنین فضایی، حتی اصل خبر صادرات برای برخی مخاطبان موضوعی قابل افتخار تلقی نمی گردد. یکی از کاربران با لحنی کنایه آمیز نوشته است: «هنر کردین صادر میکنید».
در مقابل، گروهی از مخاطبان بطور مشخص روایت طرح شده درباره ی زیان تولیدکنندگان را زیر سؤال برده اند. یکی از آنها نوشته است: «لطفأ حرف الکی نزنید و دروغ نگید، هیچ تولید کننده ای در صورت ضرر تولید را ادامه نمیدهد، پس چه طور تولید کنندگان مرغ با آنکه به قول شما ضرر میکنند، این همه تولید میکنند. هیچ کس ذره ای به مصرف کننده فکر نمیکند».
اما در سوی دیگر ماجرا، برخی مخاطبان تجربه مستقیم خود از کوچک شدن سبد مصرف خانوار را مطرح کرده اند. یکی از کاربران نوشته است: «ما یک مرغ تکه تکه میکنیم برای یک ماه خیلی سخته مردم دیگه خسته هستند از این گرونیم».
مخاطب دیگری هم از شرایط زندگی خود نوشته است: «شغل من آزاد است نزدیک ۸ ماه پیش ۲ تا مرغ خریدم، گوشت یادم نمیاد آخرین بار کی خریدم، تخم مرغ هم گران شده، آدم بی عرضه ائی نیستم، ولی شرمنده خانواده ۳ نفری خودم هستم، امید به آینده هم ندارم چون هر سال بدتر میشه».
یکی دیگر از کاربران با اشاره به حذف تدریجی اقلام پروتئینی از سفره خانوار نوشته است: «مبارکه گوشت که از سفره ملت بدبخت حذف شده بود و حالا نوبت مرغ شده».
کاربر دیگری هم با انتقاد از شرایط بازار مرغ نوشته است: «دیگه. توان خرید حتی مرغ راهم نداریم. ویترین مرع فروشی ها یک ساعت خالی نمی شوند.. کومصرف وخرید.. ماشالله با این برنامه ریزی».
در ادامه، یکی از مخاطبان تصویر گسترده تری از فشار هزینه های زندگی عرضه کرده است: «مردم توان خرید هیچ چیز را ندارند چون هر چی دارند را بابت قبوض نجومی آب، برق، گاز و تلفن باید بپردازند. دیگر خوردن یک وعده نان و خیار و پنیر و گوجه فرنگی و یا نیمرو هم جزو رویاهای اغلب مردم ایران شده است. لطفا به داد مردم برسید».
اما همه انتقادها متوجه قیمت مرغ نیست. یکی از مخاطبان که خودرا فعال حوزه فست فود معرفی کرده، درباره ی کیفیت و وزن مرغ عرضه شده هم نوشته است: «باسلام و درود تولید سالیانه مرغ به کنار؛مرغ رتبهBرو به قیمت رتبهAمیدن به کنارو مرغ و سینه وشینسل مرغ رو 48ساعت پیش از عرضه میذارن توی وان های آب که وزن آن چند برابر شود رو چه کسی نظارت میکند من فست فود دارم چند ساله که سینه و شینسل مرغ میخرم پس از آب پز و ریش کردن توی 20کیلو 8برخی موارد9کیلو بیشتر در نمیاد همش آب بخدا آب».
یکی دیگر از مخاطبان هم ارتباط میان قیمت داخلی و صادرات را اینگونه توضیح داده است: «نرخ سازی ها زمینه صادرات قانونی را میسر میکند وقتی نرخ مرغ انقدر بالاست که مردم داخل کشور توان خرید ندارند معلوم است که به صادرات می رسد ما نمی توانیم بخوریم میرسد به خارجی ها».
برای برخی خانوارها، خرید یک مرغ کامل هم به هزینه ای سنگین تبدیل گشته است. یکی از کاربران نوشته است: «توان خرید مرغ را نداریم یک مرغ پولش یک میلیون می شود خودم دنده استخوان میگیر».
انتقاد از سیاستهای اقتصادی و فاصله میان افزایش قیمت کالاها و درآمد هم در کامنت ها ادامه دارد. یکی از مخاطبان نوشته است: «با این توجیه های بی پایه و اساسچه نتیجه ای می خواهید بگیرید؟ با این قیمت های چند برابری بار هم ناله سر میدهید که تولید کننده چنان است و چنین هست در قضیه تولید و قیمت خود رو روزانه محصولات تولیدی ایران خودرو و سایپا را سرسام آور گران میشه در صورتی که حقوق کارگر همان اول سال درصدی افزوده می شود دیگر خبری از افزایش حقوق نیست واقعاً بس است».
البته در بین واکنش ها، دیدگاهی متفاوت هم وجود دارد. یکی از کاربران با اشاره به خودرو های مورد استفاده مردم نوشته است: «چرا ندارن خیلی خوب دارن بخرن ماشالله همه خودرو میلیاردی سوار میشن سمند. پراید. پژو. دنا. تارا پس اگه نداشتن مثلربنده سوار نمیشدن».
سرانجام، کنایه به سیاست صادرات بار دیگر در یکی از کامنت ها تکرار شده است: «کم کم نون خالی هم صادر کنید». و یکی از کاربران هم با اشاره مستقیم به ادعای زیان مرغداری ها نوشته است: «کلامرغ بشه کیلویی ۱میلیون تومن بازم این مرغداریها توضررن!!! کی سودمیکنن خدامیدونه...»
آن چه از مجموع این واکنش ها به دست می آید، فاصله میان دو روایت در بازار مرغ است؛ در یک سو، تولیدکننده ای قرار دارد که از بالارفتن هزینه تولید، اضافه عرضه، کاهش نقدینگی و نبود بازار مطمئن گلایه دارد و صادرات را راهی برای حفظ تولید می داند. در سوی دیگر، مصرف کننده ای قرار گرفته که می گوید حتی اگر ظرفیت تولید بالا باشد، زمانی که قیمت مرغ از توان خرید خانوار عبور کند، افزایش تولید به تنهایی مساله سفره را حل نمی کند.
در حقیقت، کامنت های مخاطبان نشان داده است موضوع صادرات مرغ برای افکار عمومی بالاتر از آن که صرفا یک مساله تجاری باشد، به مساله قدرت خرید تبدیل گشته است. قسمتی از مردم می پرسند اگر تولید بالاتر از نیاز داخلی است، چرا قیمت مرغ برای مصرف کننده بازهم سنگین است و چرا قسمتی از خانوارها ناچار شده اند مصرف گوشت و مرغ را کاهش دهند؟
از طرف دیگر، اگر تولیدکننده واقعا با زیان مواجه باشد، ادامه این وضعیت هم می تواند به کاهش جوجه ریزی، افت تولید و در نهایت افزایش بیشتر قیمت منجر شود. بدین سبب مساله اصلی، انتخاب ساده میان «صادرات» و «مصرف داخلی» نیست؛ بلکه ایجاد سازوکاری است که هم تولیدکننده بتواند با حاشیه سود منطقی به فعالیت ادامه دهد و هم مصرف کننده توان خرید محصول غائی را داشته باشد.
واکنش های مردم یک پیام روشن دارد: ظرفیت تولید زمانی برای جامعه یک مزیت به حساب می آید که نتیجه آن فقط در آمار تولید و صادرات دیده نشود، بلکه قسمتی از آن هم به سفره خانوار بازگردد. در غیر این صورت، افزایش ظرفیت تولید و صادرات، برای خانواری که خرید یک مرغ کامل را هم پرهزینه می داند، الزاماً به مفهوم بهبود وضعیت معیشت نخواهد بود.
منبع: hcrm.ir
این مطلب ارتباط با مشتری را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب